Το κακό με το καλό συχνάζει 7/3/14

Το χρώμα του ουρανού σημαδιακό,
τόσο φωτεινό μα συνάμα τόσο νωχελικό...
Μουντό μα και ευχάριστο
ανοιχτό μα και σκούρο
και όσο πιο πολύ το κοιτώ
τόσο πιο ντούρο σκούρο.

Δείχνει πως με τα ευχάριστα
θα υπάρξει και μια λύπη,
πως μέσα στην ευτυχία
θα υπάρχουν και ρίποι.
Πως μέσα στα όνειρα σου
θα αχνοφέγγει η καταστροφή,
αυτή είναι η πραγματικότητα
που βαθιά μέσα του κάθε άνθρωπος ζει.

Φόβος μα και χαρά,
αγάπη και μοναξιά.
Όσο πιο πολλά νιώθεις
όσο πιο συχνά τα αισθάνεσαι
με αυτά καθημερινά καταλήγεις να καταπιάνεσαι.
Εν τέλει απροσδιόριστο είναι το πως αισθάνεσαι.

Με όλα τα καλά μαζί και η δυστυχία,
όσο περισσότερο μάθεις να ζεις με δυσκολίες τόσο λιγότερη θα' ναι η τρικυμία.

Απελπισία 7/4/14

Μες τη βροχή αφήνομαι
να πάψω να πιστεύω
πως γι' όλα έφταιξες εσύ,
μέσα μου τ' αναμοχλεύω.

Αφήνω το όνειρο να γίνει πλημμύρα
γιατί προαισθάνομαι ότι αυτό που ζω δεν έχει μοίρα.

Η βροχή σήμερα σαν να θέλει να με καθαρίσει...
Την ψυχή μου μοιάζει πως θέλει να γυαλίσει.

Για να ανέβεις όπως παλιά
πρέπει να πας στον πάτο,
αν είναι αλήθεια όλα αυτά
τότε ας κοιτώ μόνο κάτω.

Να περιμένεις τόσα
και να παίρνεις το τίποτα,
να ψάχνεις άλλα τόσα
και να μην σου ταιριάζουν.

Με λίγο ρούμι..... 4/4/14

Δεν χάθηκα εσύ έφυγες
έπεσες στο κενό...
Όσο με απαρνήθηκες
άλλο τόσο και εγώ!

Μικρό ήταν το κακό
ευτυχώς δεν εξερράγης..
Πες μου μερικά λόγια
θέλω να με ησυχάζεις...

Μάτια αλλού κοιτάνε
προδομένη νιώθω
μα ό,τι και να συμβεί μέσα μου λιμοκτονώ
από τόσο πια πόνο λιποθυμώ...

Βαρύς ο δικός μου πόνος,
ο δικός σου ανάλαφρος σαν νεογνό πουλί..
Αναρωτήσου τι έχεις κάνει και δεν είσαι εκεί...

Λάθος μου ή δικό σου
αμοιβαία η πηγή
αποδέξου ό,τι έχεις κάνει
μέχρι εκεί φτάνεις εσύ.

Σε αγάπησα όσο τίποτα
τι έρωτας και βλακείες
έτσι έμαθα να καταδικάζω
τις δικιές μου πορείες.