Επιθυμίες 8/1/14

Ξάγρυπνη όλη νύχτα για να λάβω επευφημία..
το βλέμμα σκοτείνιασε, τα μάτια θολώσανε
κι αυτό γιατί αυτές οι ευθύνες πλέον πατώσανε.

Πάλι ικανοποίηση δεν έλαβα,
λάθος προγραμματισμός
τώρα όμως έφτασε ο ολοκληρωτικός μου ψυχικός ξεριζωμός.

Ό,τι πάω να γράψω έχει δόση θλίψης,
όπου κοιτάω μελαγχολία
και να ξέρω τι φταίει μα να μην μπορώ να βάλω μία τελεία.

Σε λάθος πίστα για πόσα ακόμα χρόνια
και ειρωνεία είναι ότι αυτό ακριβώς ευχόμουνα...

Τα κρυμμένα σας λόγια 14/11/13

Εσύ..ναι εσύ...
εσύ που με υποτίμησες από την πρώτη στιγμή.
Μέσα σου με έβρισες γιατί με φθόνησες,
μα γιατί όταν κάνω κάτι καλά να πληρώνω τη ζήλια τους μετά...

Εγώ σε είπα να φθονήσεις;
Σε είπα ποτέ να φθονήσεις τον άλλο
όταν την επιτυχία εσύ δεν αντικρύσεις;

Λες κάνεις πλάκα μα τόσο τα λόγια σου πονάνε,
φαίνεται πάνω στην πλάκα την αλήθεια τους πετάνε.

Να υποφέρω από την κακία που νιώθουν,
να πονώ για όλα αυτά που πιστεύουν
και ποτέ στην ψύχρα δεν θα τα πουν.

Χαμένη στο μπλε σκούρο 12/9/14 ( 2:55 π.μ. )

Χάθηκα στο βάθος της θάλασσας
άνευ ουσιαστικού λόγου και αιτίας,
η διάθεση για κάθε παράγωγο της ζωής
μπλέχτηκε σε μια άγκυρα.

Άφαντες οι ελπίδες,
πνιγμένα τα όνειρα
και εξαφανισμένα της ζωής τα εφόδια.

Στο βάθος του απέραντου σκούρου μπλε
θα με βρεις να κλαίω, να πνίγομαι,
ώρες μες το βαθύ μπλε σκούρο αλλά να μην πεθαίνω...

Που και που περνάνε κάτι θεόρατα πλάσματα
αλλά μιλιά δεν βγάζω..
έχω κάνει τόσα λάθη εξαιτίας της μιλιάς μου..
ακίνητη και αμίλητη πιο πολλά θα κατάφερνα. 

Το σημείωμα 26/2/14

Σου 'γραψα σημείωμα
να το δεις στον ύπνο σου
διότι από μένα τέτοια λόγια
ποτέ δεν θα ακουστούν στον ξύπνιο σου.

Να επιζητώ, να ελπίζω, να εύχομαι
να δω ένα σημάδι σου
Και στον ύπνο μου αισθάνομαι
το κάθε χάδι σου.

Μα η προσέγγιση η πολλή
έρχεται από αλλού
μα τι να το κάνω αν η καρδιά μου
ξες ότι ανήκει αλλού.

Τίποτα δεν άφησα πάνω στο κορμί σου
ελπίζω να το γνωρίζει όμως η καρδιά σου πως είμαι δική σου.

Το σώμα να αντιδράει σε κάθε απώλεια
αλλά σιγά σιγά να συνηθίζει..
έτσι απλά σε λίγο καιρό δεν θα ελπίζει.

Καλά μου είπανε ότι θα απομακρυνθείς..μα τίποτα δεν πίστεψα
έλεγα θα με θυμηθείς.

Συγχώρεση 7/3/14 (8:39 π.μ)

Έκανα λάθη, αμαρτίες
το παραδέχομαι.
Τον εαυτό μου έφτασα
να μην ανέχομαι.
Και όσο το σκέφτομαι
το αίσθημα του "αχ και να γύριζα πίσω το χρόνο"
με πιάνει.
Το αίσθημα του "γιατί τόσα λάθη"
με καταπιάνει.
Και εν τέλη τη ψυχή μου με πόνο βασανίζει
και η καρδιά μου για συγχώρεση καταλήγει να ελπίζει.

Μακάρι να μην ξανακάνω ό,τι έκανα,
πρόδωσα πρώτα πρώτα τον εαυτό μου.
Το εγώ μου όμως τότε ήθελα να αναπτερώνω.

Μα μακροχρόνια η αναπτέρωση έγινε κατακλυσμός.

Μαθαίνουμε από τα λάθη μας...
μακάρι να ισχύει..

Ζητάω συγχώρεση σε όσους αμάρτησα,
σε όσους ασυνείδητα μίλησα άσχημα ή έστω και λίγο μέσα μου τους ποδοπάτησα.

Όταν καταλαβαίνεις το λάθος είναι λιγάκι αργά..
το κακό που δεν ήθελες κατέφθασε δειλά δειλά.

Συγνώμη...
συγνώμη σου ζητώ...
μα πως να με συγχωρήσουν οι άλλοι
όταν δεν με συγχωρώ εγώ...

Μια ευτυχία διαρκώς χαμένη 28/6/14 ( 5:12 μ.μ )

Ένα γιατί σε ό,τι κι αν κάνω
ακόμα και σε αυτά που επιτυγχάνω.
Και γιατί δεν νιώθω ποτέ πια ευτυχισμένη;
Γιατί εν τέλη ό,τι κι αν γίνει νιώθω βασανισμένη;

Μια απορία, ένα γιατί στο κάθε τι
και η κάθε ανάμνηση πλέον έχει και από μία πληγή.

Πόνος και στεναχώρια χωρίς να ξες γιατί ακριβώς
και έτσι χάνεται ο χρόνος αναρωτώντας τι και πως.

Οι τωρινές σχέσεις 12/4/13

Άνθρωποι αγαπημένοι
μες τα ποτάμια της αγάπης πλημμυρισμένοι,
κυλάει το νερό πάνω τους το νιώθουν και οι δύο
μα εξαιτίας των νερόφιδων πληγώθηκαν και οι δύο.

Τώρα πια πάγωναν
από το νερό το κρύο
και απομακρύνονταν
λέγανε αντίο.

Μα το φταίξιμο δεν ξέρεις σε ποιον αναλογεί
γι'  αυτό ψάχνεις έστω και τη παραμικρή αφορμή.
Ο ένας είπε λέξεις που πλήγωσαν πολύ
και ο άλλος όταν μιλήσανε είπε κακές κουβέντες,
μα όταν το ξανασκέφτηκαν είδαν πως φταίνε και οι δύο.
Ο ένας φλέρταρε πολύ και ο άλλος με άλλους δύο
σχέση αυτό δεν λεγότανε και ούτε ποτέ θα ειπωθεί
εκτός κι αν είναι ελεύθερη αλλά πρέπει να ξεκαθαριστεί.

Τις πράξεις μετανιώνουν αλλά ποτέ συγνώμη,
υπάρχει βλέπεις ο εγωισμός και το συγνώμη λιώνει.

......... 19/3/14

Η δύναμη μαζεύεται
γίνεται πιο πολλή
γι' αυτό πρόσεχε γιατί η σύγκρουση
θα' ναι μετωπική.

Μέτωπο με μέτωπο
ο ΛΟΓΟΣ μου και ο λόγος σου.

Για πες εσύ στις σκέψεις σου περνάς ωραία
ή μόνο εγώ βασανίζομαι διαρκώς με κάθε τι...

Σταμάτα να σιγοψιθυρίζεις
ακόμα και οι τοίχοι έχουνε αυτιά.
Είμαι μπροστά και τολμάς να μιλάς για μένα,
φαντάσου από πίσω τι μπορεί να λες.

Ο ύπνος είναι ανάλογος με τον πόνο,
γι' αυτό κοιμάμαι όλο και περισσότερο.

Ουτοπικές εμπεριές 8/11/13

Νιώθω πως έχω ζήσει άπειρες εμπειρίες,
πως έχω ευτυχίσει μα πιο πολύ δυστυχίσει πολλάκις στο παρελθόν...
γιατί να συμβαίνει αυτό.

Έτσι προσπαθώ να καταγράψω κάθε μου στιγμή,
να ξέρουν πως νιώθω καθημερινά σπιθαμή προς σπιθαμή.

Φαίνομαι δυνατή,
να ξες μόνο στο φαίνεσθαι
να μη μείνεις.
Νομίζεις πως είμαι δυναμική,
σε σημείο αναισθησίας,
μα να ξες πως είναι οφθαλμαπάτες
της επίμονης και ευαίσθητης ψυχικής μου οικείας.

Θαρρείς και λόγια βαριά
εισήχθησαν στο μυαλό
από μόνα τους,
είπαν να με εμπλουτίσουν με ζωές ξένων ανθρώπων.

Περίεργη αίσθηση κι όμως αληθινή
σε όποιον τη λέω με περνάει για τρελή.

Παρατηρώντας τον καιρό 7/4/14

Σαν να μου φαίνεται πως βρέχει διαφορετικά,
ο ουρανός άνοιξε τόσο πολύ για πρώτη φορά.


Μια ήλιος και μια συννεφιά
και τώρα μια μίξη
σαν η κακία του κόσμου θέλει να μου χημίξει.

Μια ζωή να κατηγορώ τον εαυτό μου,
μια ζωή να προσπαθώ ποτέ να μην πληγώνω.

Θεόσταλτο σημάδι θαρρείς κι είναι
το χρώμα του ουρανού σαν το αντικρύζω,
ας είναι έτσι να' χω κάτι να ελπίζω.

Νίκη χωρίς πόλεμο,
κι όμως την καταφέρνω 
μπορεί να βασανίζομαι
μα έτσι είς περας λίγο-πολύ
τις δυσκολίες αποπέμπω.

Άπιαστη Εποχή 15/4/14

Νοσταλγία, πόνος
φευγαλέες στιγμές
αυτά είναι που μείνανε έντονα
σου λέω να το ξες.

Μια εποχή ευχάριστη, δουλεμένη
μα και λιτή
κι όμως αυτά που μ' άφησε είναι του
κάθε νέου η ευχή.

Δουλειά και κόπος
ένα με την αγάπη,
προσπάθεια και δουλειά
όμορφη μα τότε ζωντανή αυταπάτη.

Η νοσταλγία κάνει βόλτες
μόλις περνάω τα όρια,
με επαναφέρει μόλις
ενθουσιάζομαι πρόωρα.

Αξέχαστοι μήνες,
κάθε στιγμή και ευχή..
Απίστευτη χρονιά
μια και μοναδική...

Το κακό με το καλό συχνάζει 7/3/14

Το χρώμα του ουρανού σημαδιακό,
τόσο φωτεινό μα συνάμα τόσο νωχελικό...
Μουντό μα και ευχάριστο
ανοιχτό μα και σκούρο
και όσο πιο πολύ το κοιτώ
τόσο πιο ντούρο σκούρο.

Δείχνει πως με τα ευχάριστα
θα υπάρξει και μια λύπη,
πως μέσα στην ευτυχία
θα υπάρχουν και ρίποι.
Πως μέσα στα όνειρα σου
θα αχνοφέγγει η καταστροφή,
αυτή είναι η πραγματικότητα
που βαθιά μέσα του κάθε άνθρωπος ζει.

Φόβος μα και χαρά,
αγάπη και μοναξιά.
Όσο πιο πολλά νιώθεις
όσο πιο συχνά τα αισθάνεσαι
με αυτά καθημερινά καταλήγεις να καταπιάνεσαι.
Εν τέλει απροσδιόριστο είναι το πως αισθάνεσαι.

Με όλα τα καλά μαζί και η δυστυχία,
όσο περισσότερο μάθεις να ζεις με δυσκολίες τόσο λιγότερη θα' ναι η τρικυμία.

Απελπισία 7/4/14

Μες τη βροχή αφήνομαι
να πάψω να πιστεύω
πως γι' όλα έφταιξες εσύ,
μέσα μου τ' αναμοχλεύω.

Αφήνω το όνειρο να γίνει πλημμύρα
γιατί προαισθάνομαι ότι αυτό που ζω δεν έχει μοίρα.

Η βροχή σήμερα σαν να θέλει να με καθαρίσει...
Την ψυχή μου μοιάζει πως θέλει να γυαλίσει.

Για να ανέβεις όπως παλιά
πρέπει να πας στον πάτο,
αν είναι αλήθεια όλα αυτά
τότε ας κοιτώ μόνο κάτω.

Να περιμένεις τόσα
και να παίρνεις το τίποτα,
να ψάχνεις άλλα τόσα
και να μην σου ταιριάζουν.

Με λίγο ρούμι..... 4/4/14

Δεν χάθηκα εσύ έφυγες
έπεσες στο κενό...
Όσο με απαρνήθηκες
άλλο τόσο και εγώ!

Μικρό ήταν το κακό
ευτυχώς δεν εξερράγης..
Πες μου μερικά λόγια
θέλω να με ησυχάζεις...

Μάτια αλλού κοιτάνε
προδομένη νιώθω
μα ό,τι και να συμβεί μέσα μου λιμοκτονώ
από τόσο πια πόνο λιποθυμώ...

Βαρύς ο δικός μου πόνος,
ο δικός σου ανάλαφρος σαν νεογνό πουλί..
Αναρωτήσου τι έχεις κάνει και δεν είσαι εκεί...

Λάθος μου ή δικό σου
αμοιβαία η πηγή
αποδέξου ό,τι έχεις κάνει
μέχρι εκεί φτάνεις εσύ.

Σε αγάπησα όσο τίποτα
τι έρωτας και βλακείες
έτσι έμαθα να καταδικάζω
τις δικιές μου πορείες.

 

Ψυχολογικά 5

 

Θυσίασα τους φίλους μου,

τις δυνατότητες μου,

για να βρίσκεσαι πλάι μου

έκανα τον ξένο.

 

Μέρες βασανιστικές,

καταθλιπτικές

μα φταίω εγώ γι' αυτές.

 

Να νιώθω τόσο μικρή,

τίποτα δεν μπορώ να κάνω

να θέλω πάνω στο γραπτό μου να πεθάνω.

 

Ό,τι βίωσα βρίσκεται στα τετράδια,

λίγα είναι αποκυήματα της φαντασίας μου.

Ένας το κατάλαβε μα τον έκανα να φύγει

γιατί αλλιώς θα τον έπαιζα σαν να ήταν παιχνίδι.

 

 

..........................................

Ψυχολογικά 4

Δεν γνωρίζω το λόγο που υποφέρω...

νιώθω ότι έχω στον κόσμο κάτι μεγάλο να προσφέρω,

νιώθω ότι δεν ανήκω στην τωρινή μου ομάδα.

Με κατακλύζει η δυστυχία

μα δεν ξέρω το γιατί...

αναζητούσα την ευτυχία

και κάποτε την είχα βρει...

μα μετά όλα πήγαν στράφι

χωρίς να καταλάβω το γιατί

τα όνειρα μου όλα μπήκαν σε ράφι.

Κι όλο καταγράφω στο χαρτί

τις αλήθειες που με πονάνε,

μπας και μείνουν μια για πάντα στο χαρτί

και σταματήσουν να με τυραννάνε.

Λέω πως είμαι καλά γιατί

ούτε καν μπορώ να προσδιορίσω πως ακριβώς νιώθω.

Κουβαλάω μια παλιά ευτυχία

η οποία με προσδιόρισε

αλλά πολύ τελικά με ταλαιπώρησε.



Ψυχολογικά 3

 

Νέο τετράδιο, νέο βιβλίο

να βρίσκομαι σε ένα τελείως

διαφορετικό θρανίο.

Το ίδιο επίπονο...

ίσως και περισσότερο

και ναι το παραδέχομαι...

το λάθος ήταν ενδότερο.

 

 

Να μην μπορώ να προχωρήσω,

τις δυνατότητες μου να μην θέλω να αδικήσω...

Να κρυώνω, να μαραζώνω

να κοντεύει να σπάσει το κεφάλι.

Το άγχος να με κυριεύει

και ο κάθε στόχος να στερεύει.

Ο χρόνος να πετά...

η καρδιά να δυνοπαθεί...

να προσπαθεί να ελεγχθεί από το νου

μα άκρη να μην μπορεί να βρει.

Η αδυναμία βγαίνει όλο και πιο έξω...

ένας θεός ξέρει για πόσο ακόμα θα αντέξω.

 

 

Αν πραγματικά με ξέρεις νιώσε με απ' το βλέμμα μου...

δες πόσο υποφέρω.

Ψυχολογικά 2

  

Το ένστικτο μου δεν άκουσα

γι' ακόμη μία φορά

μα τώρα την πλήρωσα

ακόμα πιο ακριβά.

 

Έτσι γίνεται τα λάθη πληρώνονται

για μία φορά,

τη δεύτερη απορρίπτεσαι ολοκληρωτικά!

 

Και να πονάω ψυχικά

να μην μπορώ να κάνω τίποτα,

δεν ξέρω τι λάθος έκανα

και τη πλήρωσα τόσο ακριβά,

δεν μπορώ να κάνω απολύτως τίποτα

παρά να κλαίω σπαρακτικά.

Να σκέφτομαι συνεχώς αυτή τη στιγμή,

τη στιγμή που μου κατέστρεψε

όλη μου τη ζωή.

 

Κι όσο το σκέφτομαι

τόσο πιο πολύ να βράζω

να θέλω βοήθεια

μα κανέναν να μη φωνάζω.

 

Κι αυτή η ντροπή να μη λέει να φύγει,

να ζορίζω τον εαυτό μου

σε όλο και περισσότερο ντροπιαστικές καταστάσεις

μα να μη συνηθίζει.

Στη λύπη όλο και περισσότερο

ο εαυτός μου να με εθίζει.

 



Ψυχολογικά 1

  

Τα 'χω χαμένα...

δεν με ενθουσιάζει πλέον ούτε το ομορφότερο άσμα,

διαρκές χάος στο μυαλό μου

δυστυχία σε κάθε γωνιά,

μια συνεχής πάλη

έστω και για μια στάλα ευτυχίας.

 

 

Ανοργάνωτες οι σκέψεις

και έπειτα οι πράξεις μου

να πλημμυρίζω το σώμα μου

με της καρδιάς και της ψυχής τα μαύρα μου δάκρυα.

 

 

Πως να πάω μπροστά

αν η θλίψη πίσω με τραβά...

αναβάλλω το κάθε τι

και τίποτα δεν κάνω τελικά...

 

 

Να σέρνομαι για την κάθε υποχρέωση

και να σφίγγομαι να κάνω τη χαρούμενη,

να πασχίζω να με αγαπήσουν οι πάντες

γιατί μόνο έτσι νιώθω αποδοχή.

 

 

Να κρυώνω...

με τον εαυτό μου να μαλώνω...

και ύστερα τις μέρες που έχασα να μετανιώνω.

 

 

Δεν τελειώνω ότι αρχίζω

μα για το κάθε τι πασχίζω.

Πως δεν με συμπαθείς αν δεν μου έχεις μιλήσει...

πως σχηματίζεις την εικόνα μου με ένα βλέμμα από μακριά...

 

Υποβιβασμός σε κάθε γωνιά της γης

και έτσι μονάχα γι' αυτό να μην θέλεις από το σπίτι σου να βγεις. 

Επιστολή στην αναβολή

                                                                

Ο κύκλος την αναβολής

Κάποιος να ενημερώσει αυτή την αναβολή,
πόσο με καταστρέφει, πόσο με ενοχλεί...
Ό,τι όνειρο και σχέδιο πάει πίσω με μιας,
με κατατρέχει, ασύλληπτος βραχνάς...
Το αύριο έγινε προχθές και το εχθές μήνες
μα τι απέγιναν τόσες ασχολίες και ευθύνες...
Μήπως ότι αναβάλλεται δεν μας αγαπά αρκετά;
μήπως δεν το γουστάρουμε και το απωθούμε μακριά;

Άμα θες κάτι κάνε το τώρα
μη περιμένεις να 'ρθει η σωστή η ώρα.
Βάλε προτεραιότητα κάνοντας μία λίστα,
έτσι ξεκαθαρίζεται ο νους στη ζωής τον κάθε ρεαλίστα.

 Μα με έχει κουράσει τόσο αυτή η αναβολή...
περνάνε οι μήνες έτσι απλά
και με πιάνω να αναρωτιέμαι,
για τίποτα να μην έχω να καυχιέμαι.
Μα το θέμα δεν είναι πρωτίστως η επιτυχία,
αρχικά η υλοποίηση χωρίς σκόπιμη αιτία.

Κάνε το πρώτο βήμα
διώξε την αναβολή,
ας γίνει ο χειρότερος εχθρός σου
ας σε ανταγωνιστεί.