Σαν να μου φαίνεται πως βρέχει διαφορετικά,
ο ουρανός άνοιξε τόσο πολύ για πρώτη φορά.
Μια ήλιος και μια συννεφιά
και τώρα μια μίξη
σαν η κακία του κόσμου θέλει να μου χημίξει.
Μια ζωή να κατηγορώ τον εαυτό μου,
μια ζωή να προσπαθώ ποτέ να μην πληγώνω.
Θεόσταλτο σημάδι θαρρείς κι είναι
το χρώμα του ουρανού σαν το αντικρύζω,
ας είναι έτσι να' χω κάτι να ελπίζω.
Νίκη χωρίς πόλεμο,
κι όμως την καταφέρνω
μπορεί να βασανίζομαι
μα έτσι είς περας λίγο-πολύ
τις δυσκολίες αποπέμπω.
ο ουρανός άνοιξε τόσο πολύ για πρώτη φορά.
Μια ήλιος και μια συννεφιά
και τώρα μια μίξη
σαν η κακία του κόσμου θέλει να μου χημίξει.
Μια ζωή να κατηγορώ τον εαυτό μου,
μια ζωή να προσπαθώ ποτέ να μην πληγώνω.
Θεόσταλτο σημάδι θαρρείς κι είναι
το χρώμα του ουρανού σαν το αντικρύζω,
ας είναι έτσι να' χω κάτι να ελπίζω.
Νίκη χωρίς πόλεμο,
κι όμως την καταφέρνω
μπορεί να βασανίζομαι
μα έτσι είς περας λίγο-πολύ
τις δυσκολίες αποπέμπω.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου