Ψυχολογικά 5

 

Θυσίασα τους φίλους μου,

τις δυνατότητες μου,

για να βρίσκεσαι πλάι μου

έκανα τον ξένο.

 

Μέρες βασανιστικές,

καταθλιπτικές

μα φταίω εγώ γι' αυτές.

 

Να νιώθω τόσο μικρή,

τίποτα δεν μπορώ να κάνω

να θέλω πάνω στο γραπτό μου να πεθάνω.

 

Ό,τι βίωσα βρίσκεται στα τετράδια,

λίγα είναι αποκυήματα της φαντασίας μου.

Ένας το κατάλαβε μα τον έκανα να φύγει

γιατί αλλιώς θα τον έπαιζα σαν να ήταν παιχνίδι.

 

 

..........................................

Ψυχολογικά 4

Δεν γνωρίζω το λόγο που υποφέρω...

νιώθω ότι έχω στον κόσμο κάτι μεγάλο να προσφέρω,

νιώθω ότι δεν ανήκω στην τωρινή μου ομάδα.

Με κατακλύζει η δυστυχία

μα δεν ξέρω το γιατί...

αναζητούσα την ευτυχία

και κάποτε την είχα βρει...

μα μετά όλα πήγαν στράφι

χωρίς να καταλάβω το γιατί

τα όνειρα μου όλα μπήκαν σε ράφι.

Κι όλο καταγράφω στο χαρτί

τις αλήθειες που με πονάνε,

μπας και μείνουν μια για πάντα στο χαρτί

και σταματήσουν να με τυραννάνε.

Λέω πως είμαι καλά γιατί

ούτε καν μπορώ να προσδιορίσω πως ακριβώς νιώθω.

Κουβαλάω μια παλιά ευτυχία

η οποία με προσδιόρισε

αλλά πολύ τελικά με ταλαιπώρησε.



Ψυχολογικά 3

 

Νέο τετράδιο, νέο βιβλίο

να βρίσκομαι σε ένα τελείως

διαφορετικό θρανίο.

Το ίδιο επίπονο...

ίσως και περισσότερο

και ναι το παραδέχομαι...

το λάθος ήταν ενδότερο.

 

 

Να μην μπορώ να προχωρήσω,

τις δυνατότητες μου να μην θέλω να αδικήσω...

Να κρυώνω, να μαραζώνω

να κοντεύει να σπάσει το κεφάλι.

Το άγχος να με κυριεύει

και ο κάθε στόχος να στερεύει.

Ο χρόνος να πετά...

η καρδιά να δυνοπαθεί...

να προσπαθεί να ελεγχθεί από το νου

μα άκρη να μην μπορεί να βρει.

Η αδυναμία βγαίνει όλο και πιο έξω...

ένας θεός ξέρει για πόσο ακόμα θα αντέξω.

 

 

Αν πραγματικά με ξέρεις νιώσε με απ' το βλέμμα μου...

δες πόσο υποφέρω.

Ψυχολογικά 2

  

Το ένστικτο μου δεν άκουσα

γι' ακόμη μία φορά

μα τώρα την πλήρωσα

ακόμα πιο ακριβά.

 

Έτσι γίνεται τα λάθη πληρώνονται

για μία φορά,

τη δεύτερη απορρίπτεσαι ολοκληρωτικά!

 

Και να πονάω ψυχικά

να μην μπορώ να κάνω τίποτα,

δεν ξέρω τι λάθος έκανα

και τη πλήρωσα τόσο ακριβά,

δεν μπορώ να κάνω απολύτως τίποτα

παρά να κλαίω σπαρακτικά.

Να σκέφτομαι συνεχώς αυτή τη στιγμή,

τη στιγμή που μου κατέστρεψε

όλη μου τη ζωή.

 

Κι όσο το σκέφτομαι

τόσο πιο πολύ να βράζω

να θέλω βοήθεια

μα κανέναν να μη φωνάζω.

 

Κι αυτή η ντροπή να μη λέει να φύγει,

να ζορίζω τον εαυτό μου

σε όλο και περισσότερο ντροπιαστικές καταστάσεις

μα να μη συνηθίζει.

Στη λύπη όλο και περισσότερο

ο εαυτός μου να με εθίζει.

 



Ψυχολογικά 1

  

Τα 'χω χαμένα...

δεν με ενθουσιάζει πλέον ούτε το ομορφότερο άσμα,

διαρκές χάος στο μυαλό μου

δυστυχία σε κάθε γωνιά,

μια συνεχής πάλη

έστω και για μια στάλα ευτυχίας.

 

 

Ανοργάνωτες οι σκέψεις

και έπειτα οι πράξεις μου

να πλημμυρίζω το σώμα μου

με της καρδιάς και της ψυχής τα μαύρα μου δάκρυα.

 

 

Πως να πάω μπροστά

αν η θλίψη πίσω με τραβά...

αναβάλλω το κάθε τι

και τίποτα δεν κάνω τελικά...

 

 

Να σέρνομαι για την κάθε υποχρέωση

και να σφίγγομαι να κάνω τη χαρούμενη,

να πασχίζω να με αγαπήσουν οι πάντες

γιατί μόνο έτσι νιώθω αποδοχή.

 

 

Να κρυώνω...

με τον εαυτό μου να μαλώνω...

και ύστερα τις μέρες που έχασα να μετανιώνω.

 

 

Δεν τελειώνω ότι αρχίζω

μα για το κάθε τι πασχίζω.

Πως δεν με συμπαθείς αν δεν μου έχεις μιλήσει...

πως σχηματίζεις την εικόνα μου με ένα βλέμμα από μακριά...

 

Υποβιβασμός σε κάθε γωνιά της γης

και έτσι μονάχα γι' αυτό να μην θέλεις από το σπίτι σου να βγεις. 

Επιστολή στην αναβολή

                                                                

Ο κύκλος την αναβολής

Κάποιος να ενημερώσει αυτή την αναβολή,
πόσο με καταστρέφει, πόσο με ενοχλεί...
Ό,τι όνειρο και σχέδιο πάει πίσω με μιας,
με κατατρέχει, ασύλληπτος βραχνάς...
Το αύριο έγινε προχθές και το εχθές μήνες
μα τι απέγιναν τόσες ασχολίες και ευθύνες...
Μήπως ότι αναβάλλεται δεν μας αγαπά αρκετά;
μήπως δεν το γουστάρουμε και το απωθούμε μακριά;

Άμα θες κάτι κάνε το τώρα
μη περιμένεις να 'ρθει η σωστή η ώρα.
Βάλε προτεραιότητα κάνοντας μία λίστα,
έτσι ξεκαθαρίζεται ο νους στη ζωής τον κάθε ρεαλίστα.

 Μα με έχει κουράσει τόσο αυτή η αναβολή...
περνάνε οι μήνες έτσι απλά
και με πιάνω να αναρωτιέμαι,
για τίποτα να μην έχω να καυχιέμαι.
Μα το θέμα δεν είναι πρωτίστως η επιτυχία,
αρχικά η υλοποίηση χωρίς σκόπιμη αιτία.

Κάνε το πρώτο βήμα
διώξε την αναβολή,
ας γίνει ο χειρότερος εχθρός σου
ας σε ανταγωνιστεί.