Επιθυμίες 8/1/14

Ξάγρυπνη όλη νύχτα για να λάβω επευφημία..
το βλέμμα σκοτείνιασε, τα μάτια θολώσανε
κι αυτό γιατί αυτές οι ευθύνες πλέον πατώσανε.

Πάλι ικανοποίηση δεν έλαβα,
λάθος προγραμματισμός
τώρα όμως έφτασε ο ολοκληρωτικός μου ψυχικός ξεριζωμός.

Ό,τι πάω να γράψω έχει δόση θλίψης,
όπου κοιτάω μελαγχολία
και να ξέρω τι φταίει μα να μην μπορώ να βάλω μία τελεία.

Σε λάθος πίστα για πόσα ακόμα χρόνια
και ειρωνεία είναι ότι αυτό ακριβώς ευχόμουνα...

Τα κρυμμένα σας λόγια 14/11/13

Εσύ..ναι εσύ...
εσύ που με υποτίμησες από την πρώτη στιγμή.
Μέσα σου με έβρισες γιατί με φθόνησες,
μα γιατί όταν κάνω κάτι καλά να πληρώνω τη ζήλια τους μετά...

Εγώ σε είπα να φθονήσεις;
Σε είπα ποτέ να φθονήσεις τον άλλο
όταν την επιτυχία εσύ δεν αντικρύσεις;

Λες κάνεις πλάκα μα τόσο τα λόγια σου πονάνε,
φαίνεται πάνω στην πλάκα την αλήθεια τους πετάνε.

Να υποφέρω από την κακία που νιώθουν,
να πονώ για όλα αυτά που πιστεύουν
και ποτέ στην ψύχρα δεν θα τα πουν.

Χαμένη στο μπλε σκούρο 12/9/14 ( 2:55 π.μ. )

Χάθηκα στο βάθος της θάλασσας
άνευ ουσιαστικού λόγου και αιτίας,
η διάθεση για κάθε παράγωγο της ζωής
μπλέχτηκε σε μια άγκυρα.

Άφαντες οι ελπίδες,
πνιγμένα τα όνειρα
και εξαφανισμένα της ζωής τα εφόδια.

Στο βάθος του απέραντου σκούρου μπλε
θα με βρεις να κλαίω, να πνίγομαι,
ώρες μες το βαθύ μπλε σκούρο αλλά να μην πεθαίνω...

Που και που περνάνε κάτι θεόρατα πλάσματα
αλλά μιλιά δεν βγάζω..
έχω κάνει τόσα λάθη εξαιτίας της μιλιάς μου..
ακίνητη και αμίλητη πιο πολλά θα κατάφερνα.